Το Παγκόσμιο Κύπελλο ξεκίνησε και συνήθως αυτό συνοδεύεται από μια μίξη ενθουσιασμού και περιέργειας. Πώς όμως κατάφεραν ο Τραμπ και ο Ινφαντίνο να διαψεύσουν τους εαυτούς τους και να συνδέσουν το ποδόσφαιρο με την πολιτική, τα οποία βάλθηκαν τόσα χρόνια να μας πείσουν ότι δεν πάνε μαζί; Ας τα πάρουμε, όμως, ένα ένα από την αρχή.
Από τα μπαλκόνια της Ελλάδας και το γκρίζο Λονδίνο, στο θρυλικό Αζτέκα
Η λογική λέει πως αν ήμουν στην Ελλάδα, θα παρακολουθούσα το πρώτο παιχνίδι του Παγκοσμίου Κυπέλλου σε κάποιο σπίτι φίλων με μπαλκόνι όπου θα είχαμε βγάλει την τηλεόραση έξω. Αντ’ αυτού, βρίσκομαι στο ανατολικό Λονδίνο, σε ένα φλατ με θέα έναν γκρίζο και βροχερό ουρανό και «ready meals» από το M&S. Αυτός ο καιρός, όμως, είναι και ο πιο κατάλληλος για να παρακολουθήσεις ακόμη ένα αμφιλεγόμενο τουρνουά της FIFA.
Αρχικά, το πρώτο παιχνίδι της διοργάνωσης διεξήχθη στο Στάδιο Αζτέκα. Οι χορηγοί μπορεί να το έχουν μετονομάσει, αλλά η νοσταλγία για το ιστορικό αυτό γήπεδο θα παραμείνει για πάντα στις μνήμες των οπαδών ως Αζτέκα. Από την άλλη, ο Χιμένες, ο οποίος πριν από λίγα χρόνια παραλίγο να χάσει τη ζωή του σε ποδοσφαιρικό αγώνα, πέτυχε το πρώτο του γκολ σε Μουντιάλ. Παράλληλα, ο 17χρονος Μόρα πήρε χρόνο συμμετοχής από τον Αγκίρε. Αυτά τα δύο γεγονότα μάς επανέφεραν τον ποδοσφαιρικό ενθουσιασμό.
Μουντιάλ ανάμεσα σε σύνορα και συγκρούσεις
Το Παγκόσμιο Κύπελλο στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες θα έπρεπε να μετονομαστούν σε Διαχωρισμένες Πολιτείες, διεξάγεται για να κρύψει τα πολιτικά τέρατα των τελευταίων χρόνων αλλά και των πρόσφατων ημερών. Άνθρωποι με στολές (ICE) αφαιρούν ανθρώπινες ζωές απλών πολιτών χωρίς κανέναν ανθρώπινο λόγο, αλλά απλά όποτε τους “καπνίσει” και ανεξαρτήτως εθνικότητας ή τάξης. Κι αυτή είναι πλέον μια καθημερινότητα στις ΗΠΑ.
Η πρεμιέρα ωστόσο έγινε στο Μεξικό, το οποίο είναι μία από τις τρεις συνδιοργανώτριες χώρες. Στο ίδιο Μεξικό, όπου ο στρατός πριν από λίγους μήνες εξουδετέρωσε τον γνωστό ως “Ελ Μέντσο”, αρχηγό του πανίσχυρου καρτέλ CJNG (“Νέα Γενιά του Χαλίσκο”). Όλως τυχαία να αναφέρουμε ότι οι ΗΠΑ τον είχαν επικηρύξει με το ποσό των 15 εκατομμυρίων δολαρίων. Η τρίτη συνδιοργανώτρια χώρα είναι ο Καναδάς, στον οποίο ο Τραμπ είχε ανακοινώσει επιπλέον δασμούς, με το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ να παρεμβαίνει σε εκείνο το σημείο!
Το φετινό Παγκόσμιο Κύπελλο διεξάγεται δηλαδή, μεταξύ άλλων, στις ΗΠΑ, όπου ο πρόεδρός τους έχει ξεκινήσει πόλεμο με μία από τις χώρες που θα παίξουν εκεί! Το Ιράν. Επίσης, μια ερώτηση: Γιατί λέμε “ο πόλεμος στο Ιράν” ή παλαιότερα “ο πόλεμος στο Ιράκ” κ.λπ.; Μήπως γιατί με αυτόν τον τρόπο κανείς δεν θα θυμάται ποιος τον ξεκίνησε, θα έλεγε κάποιος πιο πονηρεμένος.
Απαγορεύσεις, αντιφάσεις και ειρωνεία
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, προστέθηκε η απαγόρευση εισόδου στη χώρα για τον κορυφαίο Αφρικανό διαιτητή, καθώς και για δημοσιογράφους, με τη λίστα να μην έχει τελειωμό. Βέβαια, για τον Σομαλό ρέφερι αξίζει να πούμε ότι, όταν επέστρεψε στην πατρίδα του, τον υποδέχτηκαν σαν ήρωα. Φυσικά, δεν πρέπει να παραλείψω να αναφέρω ότι η UEFA τον όρισε να διευθύνει τον τελικό του Σούπερ Καπ μεταξύ Παρί Σεν Ζερμέν και Άστον Βίλα. Λογικά, από την καλή της την καρδιά.
Πώς κατάφεραν ο Ντόναλντ Τραμπ, η FIFA και η UEFA να αναμείξουν τόσα αθλητικά γεγονότα με πολιτικά ζητούμενα, ενώ τόσα χρόνια βροντοφωνάζουν ότι πολιτική και ποδόσφαιρο δεν πάνε μαζί;
Θα έλεγε κανείς ότι το προηγούμενο Παγκόσμιο Κύπελλο στο Κατάρ ήταν από τα πιο αμφιλεγόμενα, όπου εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες εργάτες αντιμετώπισαν συνθήκες καταναγκαστικής εργασίας, εξαντλητικά ωράρια, απλήρωτους μισθούς και σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ δεν μάθαμε ποτέ πόσοι έχασαν τη ζωή τους. Παρόλα αυτά, όσο κι αν ο Τραμπ και ο Ινφαντίνο προσπάθησαν να ξεχωρίσουν το ποδόσφαιρο από την πολιτική, μάλλον δεν τα πήγαν και πολύ καλά.
Υ.Γ. Καλή θέαση σε όλους και σε όλες μας!
